پس از پخش شیوع کروناویروس، پرستاران و پزشکان در خط مقدم جنگ ایستادند و شبانه‌روز برای کاهش شیوع این ویروس آماده‌باش بودند، با این وجود این ویروس به حدی در جهان گسترش یافت که پس از مدتی وضعیت پاندمی اعلام شد و همین ترس و اضطراب را نه تنها میان کادر درمانی بلکه در دل‌ مردم بیشتر کرد، تا جایی که اضطراب، افسردگی، وسواس و استرس میان مردم و پریشانی روانی و ترس آسیب‎زا میان کادر درمانی به عنوان شایع‌ترین اختلالات روانی عنوان شد.

مسائل روانی پزشکان و پرستاران در دوران شیوع کرونا

کادر درمانی از جمله پزشکان و پرستاران در این شرایط با چه مشکلات روانی دست‌و پنجه نرم می‌کنند؟ مطالعاتی که در رابطه با اختلالات شایع در میان پرستاران و کادر درمانی انجام شده نشان‎گر آن است که پرسنل و کادر خدمات درمانی مشکلات گسترده مرتبط با سلامت روان مانند پریشانی روانی و ترس آسیب‎زای عمیق ناشی از ابتلا به ویروس کرونا را تجربه کرده‌اند.

پرستاران در معرض بیشترین تهدیدهای روانی

پرستاران، به عنوان سربازان خط مقدم مراقبت‎های روزانه از بیماران، در معرض بیشترین تهدیدهای روانی هستند که این امر می‎تواند تعادل عاطفی آنها را تضعیف کرده و بر سلامتی جسمی و روحی آنها تأثیر بگذارد.

سلامت روان پرستاران و کادر درمانی در هنگام گسترش بیماری‎های همه‎گیر ویروسی به شدت دچار چالش می‎شود. تجربه انسان در مقابله با ظهور ناگهانی سندرم حاد تنفسی (سارس) باعث شد که اضطراب بلافاصله در بین کادر پزشکی ظاهر شود و  پریشانی روانشناختی به تدریج هویدا و بسیاری از آسیب‌های روان‎شناختی  درازمدت مانند اختلالات روانی منجر به اثرات عمیق شد؛ بار کاری زیاد، فشار تقاضاهای شغلی و متاثر شدن ابعاد مختلف زندگی این گروه و تغییرات زمانی در  شیفت‎های کاری به گسترش آسیب‎های روانی و جسمی سرعت بخشیده‎ است.

دیگر پژوهش‌ها نیز نشان داده‎ که تجربه‎های منفی روانشناختی  ناشی از کرونا در پرستاران شامل هیجان‎های منفی مانند خستگی، ناراحتی، درماندگی ناشی از کار با شدت زیاد، اضطراب و نگرانی درباره اعضای خانواده بسیار آشکار و بارز هستند.

در این گونه بحران‌­ها، اضطراب، به عنوان آسیبی فراتر از پیامدهای مستقیم جسمی بیماری مورد تاکید قرار گرفته است. البته در کشاکش تلاطم تهدیدهای این بیماری، برخی ویژگی­‌ها مثبت هویدا شده­‌اند که از جمله آنها می‌توان به کاربرد سبک‌های مقابله‌ای مانند سازگاری، اعمال نوع‎دوستانه، رشد حمایت گروهی، رشد تحت فشار مانند افزایش  محبت و قدردانی، گسترش مسئولیت‎پذیری حرفه‎ای و خوداندیشی و وقوع احساسات  مثبت همزمان اشاره کرد.

فریبرز درتاج_معاون پژوهشی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور