بیش فعالی

شايع‌ترين علائم بيش‌فعالی کودکان

/adhd-2

براساس  مشاهدات انجام شده اين علائم تا 75 درصد کودکان مبتلا به بيش‌فعالی شايع است. اين بيماری دارای يک الگوی رفتاری شامل کاهش توجه پايدار، بيش‌فعالی و رفتارهای تکانشی می‌باشد و عموما تا زمانی که کودک وارد محيط سازمان يافته نظير دبستان، آمادگی و کودکستان نشود اين بيماری تشخيص داده نمی‌شود. هيچ عامل واحدی مسئول بروز اين اختلال نيست هر چند متغيرهای محيطی و ژنتيکی ممکن است در آن نقش داشته باشد. از علل مستعد کننده قوی برای اين اختلال  می‌توان به عوامل ژنتيک، ‌عوامل مربوط به رشد، ‌آسيب مغزی احتمالی، عوامل عصبی شيميايی و عوامل روانی اجتماعی اشاره کرد.


چگونه کودکان بیش‌‌فعال را کنترل کنیم؟

/hyperactive

کنترل کودکان بیش فعال به معنی کنار گذاشتن آنها از معاشرت های اجتماعی و شرکت ندادن آنها در مهمانی ها و دورهمی های خانوادگی و دوستانه نیست. بچه‌ها در مهمانی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند و این مسأله زمینه بدقلقی آنها را  فراهم می‌کند؛ مخصوصاً اگر زمینه بیماری‌هایی چون «نقص توجه- بیش‌فعالی» را داشته باشد.