بیش فعالی کودکان

شايع‌ترين علائم بيش‌فعالی کودکان

/adhd-2

براساس  مشاهدات انجام شده اين علائم تا 75 درصد کودکان مبتلا به بيش‌فعالی شايع است. اين بيماری دارای يک الگوی رفتاری شامل کاهش توجه پايدار، بيش‌فعالی و رفتارهای تکانشی می‌باشد و عموما تا زمانی که کودک وارد محيط سازمان يافته نظير دبستان، آمادگی و کودکستان نشود اين بيماری تشخيص داده نمی‌شود. هيچ عامل واحدی مسئول بروز اين اختلال نيست هر چند متغيرهای محيطی و ژنتيکی ممکن است در آن نقش داشته باشد. از علل مستعد کننده قوی برای اين اختلال  می‌توان به عوامل ژنتيک، ‌عوامل مربوط به رشد، ‌آسيب مغزی احتمالی، عوامل عصبی شيميايی و عوامل روانی اجتماعی اشاره کرد.